روز خبرنگار مبارک باد

پیام رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان ساوه
جناب آقای شریعت بهادری
سلام علیکم
از زحمات جنابعالی در اطلاع رسانی اخبار روستای جوشقان تقدیر وتشکر می نمایم و روز خبرنگار را خدمت جنابعالی و کلیه خبرنگاران تبریک عرض میکنم ، امیدوارم پاینده ، سلامت و موفق باشید.
حسین محمودی فر
رئیس اداره فرهنگ وارشاد اسلامی شهرستان ساوه
جناب شریعت بهادری
سلام سپاس
با سلام و عرض ارادت خدمت شما برادر بزرگوار
روز خبرنگار را به عزیز زحمتکش تبریک عرض می نمایم.
با سلام
آقای حاج مجمدنبی محمودی فر عزیز
از پیام شما بزرگوار ممنونم
با سلام و احترام
جناب آقای شریعت بهادری از این که با تمام وجود و تمام وقت تمام اطلاعات روستای جوشقان رو در اختیار همشهریان عزیز قرارمیدهید سپاسگذار هستیم و از جناب آقای محمودی فر رئیس اداره ارشاد شهرستان ساوه نیز متشکریم که با توجه به تمام مشغله کاری دنبال کننده اخبار و اطلاعات روستای جوشقان هستند .
باتشکر
امیر قلیچ خانی
عزیز آقای امیر قلیچ خانی
با سلام
از اظهار محبت حضرتغالی تشکر می نمایم .
منتظر نوشته های پر بار شما عزیز خواهیم بود
جناب استاد شریعت بهادری ایام برشما مبارکباد.
استاد آقای خسرو امیر حسینی عزیز بسیار سپاسگزارم
بدان که مهمترین ادب ها. ادب به خدای تعالی است، که شکر کنی او را در همه حال ها. و بدان هر روز و هر ساعت زندگی نعمتی است بزرگ که به هیچ قیمت نتوان آن را شکر گفت که بسی مرده باشند که از خدای تعالی می خواهند که ساعتی به زندگی باز گردند تا “نیکی” کنند، اما بازگشتی برایشان در کار نیست. پس خدای تعالی به تو این نعمت داده است که زنده ای و می توانی زندگی ات را صرف معرفت حق تعالی کنی، و این نعمت را بسیاری مردگان ندارند که تو از آنان بی خبری!
بدان که بد ترین بی ادبی ها، بی ادبی به ساحت مقدس خدای تعالی است!
و مرسوم است به کسی که بیمار شده است گویند “خدا بد ندهد!” که این جمله از ادب به دور است چرا که خدای تعالی جز خیر نمی دهد. و باشند مردمی نادان که رنج خود را از خدای بینند، از این طایفه دوری کن که هم رنج دنیا می کشند و به رنج آخرت بسی نزدیکند از بی ادبی شان.
آدم های موفق،
همیشه به دنبال فرصت هایی برای کمک به دیگران هستند.
افراد ناموفق
همیشه می پرسند : ” این کار، چه سودی برای من دارد؟ “
مادربزرگ تعریف میکرد:
نمک، سنگ بود. برنجِ چلو را ساعتى با نمکسنگ می خواباندیم تا
کمکم شورى بگیرد.
عکسِ یادگارىِ توى دوربین را هفتهاى،
ماهی به انتظار می نشستیم تا فیلم به آخر برسد و ظاهر شود.
قلک داشتیم؛ با سکهها حرف می زدیم تا حسابِ اندوخته دستمان بیاید.
هر روز سر می زدیم به پستخانه، به جست و جوىِ خط و خبری عاشقانه، مگر که برسد.
«انتظار» معنا داشت.
دقایق «سرشار» بود.
هرچیزیک صبورى می خواست تاپیش بیاید.زمانش برسد.
جا بیفتد.قوام بیاید…
“انتظار” قدردانمان ساخته بود .
با سلام
خدمت برادر و استاد عزیز و محترم جناب آقای شریعت بهادری این روز بزرگ که نشان دهنده ی غرور و شهامت و بزرگ منشی مردان بی ادعا یی که از جان و مال خود میگذرند تا نوری امیدی بر چشمان مردم بوجود اورند تبریک می گویم و یک خدا قوت مخصوص به مرد همیشه در صحنه جوشقان که با سادگی و بزرگی خاص خود همه را شیفته خود نموده است
با سلام خدمت آقای رضا فضلی بزرگوار نوشته های زیبایت همیشه حال هوای خاصی به سایت می دهد، از اظهار لطف شما عزیز بسیار سپاسگزارم.